15-08-05

Vrouwelijke Echtelijke Agressie

Op verscheidene fora in verschillende debatten, in brieven aan ministers van Gelijke Kansen heb ik me steeds verzet tegen het eenzijdige beeld van echtelijk geweld. Meestal was de reactie er één van negeren of ontkennen, soms ronduit belachelijk maken.

Mijn stelling was dat de typisch vrouwelijke vorm van geweld binnen de relatie, nl psychisch geweld, nooit ter sprake kwam. Meestal werd gewoon ontkend dat het bestond, soms werd het van gelijke aard geacht als de vrees die een geslagen vrouw beheerst, en heel hier en daar werd gezegd dat er "niks aan te doen was omdat je er geen wet kon over maken bij gebrek aan duidelijke definitie"

Ik herinner me nog dat ik begin jaren '90 in een debat zat op BRT waarin over echtelijk geweld werd gepraat. De "expert ter zake" ontkende toen gewoon dat vrouwen geweld plegen op hun partner. De strijd is dan ook lang geweest om het erkend te krijgen en ook nu nog spreekt de recente Belgische wet op het huisverbod bij echtelijk geweld enkel over slagen, niet over pesten. De feministische lobby die deze wet erdoordrukte wil gewoon haar beeld van de agressieve man niet nuanceren.

Tot voor kort bestond hier ook nauwelijks onderzoek naar en was het ontkennen gemakkelijk, maar recent hebben toch enige artikelen en onderzoeken het daglicht gezien. Ze komen ook uit onverdachte bron want ze komen vaak voort uit de pen van vrouwen die genuanceerder denken dan hun rabiate "feministische" sexegenoten.

Inge Ghijs bv schreef in De Standaard van 3 augustus 2005 een prachtartikel hierover onder de titel "Psychisch geweld op mannen : meer dan pesten" en Ellen Goovaerts behandelde aan de VUB in haar licentiaatsthesis dit academiejaar hetzelfde onderwerp. En in Frankrijk liet ook de filosofe Elisabeth Badinter, toch een onverdachte bron, zich in l'Express van 20 juni 2005 over hetzelfde onderwerp uit.

Ontkennen kan niet meer en zou dan ook als negationisme moeten geacteerd worden. Maar hoe lang het zal duren voor vrouwenorganisaties, Gelijke Kansen-ministeries en wetgever dit ook zullen inzien en er maatregelen voor nemen is nog maar de vraag. Ook krijgen we hopelijk binnenkort ook in België vluchthuizen voor mannen. De studie bewees dat de nood zeer groot is en dat moegetergde mannen altijd werden verwaarloosd door onze autoriteiten.

Er is ook een studie van de psycholoog Archer, gepubliceerd in Psychological Bulletin. Hieruit blijkt dat vrouwen in relaties minstens even gewelddadig zijn als mannen; vrouwen gebruiken vaker wapens en dat vrouwen alleen geweld gebruiken als zelfverdediging blijkt ook niet te kloppen. Groot verschil is er alleen in de publieke reactie: de mishandelde vrouw roept gevoelens van compassie op, de mishandelde man geringschatting en hoon wat hem tegenhoudt klacht neer te leggen. Mede daarom zal hij zijn lot heel vaak verbergen en daardoor ontstaat het bekende scheve beeld.

Welke zijn volgens Ellen Goovaerts de meest gebruikte vrouwelijke psychische folteringen ? Ik haal aan :

Bedreigingen : vrouwen dreigen met zelfmoord, dat ze de boel kort en klein zullen slaan, of zijn boekje eens zullen opendoen bij zijn baas.
Pesterijen : hem uit het bevolkingsregister laten schrappen, weigeren bij de notaris een document te tekenen, het huis leeghalen.
Stalking : voortdurend sms'jes sturen, telefoneren, hem achtervolgen.
Neerhalen : uitlachen, vernederen, zwart maken, seks weigeren, uitspraken doen zoals: jij bent een nietsnut, je hebt geen geld, om zijn zelfbeeld onderuit te halen.
De kinderen gebruiken.

En dan spreken we nog niet van fysisch geweld : 50% van de klappen thuis worden immers uitgedeeld door vrouwen ! Een Ierse studie bewees zelfs dat alle geweld samengenomen vrouwen veruit de grootste daders zijn. De Ierse Minister van Gezondheid en Kinderen was niet blij met het ontkrachten van de hardnekkige mythe van het mannelijk geweld en hield gedurende meer dan twee jaar het rapport achter waarvoor zijn eigen departement de opdracht heeft gegeven. Het rapport werd eindelijk gepubliceerd op 11 februari 2003.

Een studie in 2002 aan de Universiteit van Bremen in Duitsland vanwege Prof. Amendt toont aan dat bij (echt)scheiding in 22% mannen en vrouwen elkaar slaan, in 18% de mannen de vrouwen slaan en in 60 % de vrouwen de mannen slaan.

Wanneer gaat van officiële zijde ook in België nu eens eindelijk komaf gemaakt worden met met de sexistische mythe van de man als enige dader van echtelijk geweld ? Of gaat België nogmaals achteraan hinken ?

Als toetje voor de geïnteresseerden hierbij de link naar haar studie : http://www.vub.ac.be/wetenschapswinkel/publicaties/2004-2...

20:48 Gepost door Dwarsligger | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

slaat nooit op zwakker wezens(vrouwen,kinderen,dieren) Zit nu met diepe krabben 2 blauwe ogen,meerdere beulen in het gezicht toegebracht door men partner dus duidelijk vrouwe geweld op man . Een vrouw kan ook lelijk uit de hoek komen .
Heb dit ervaren omdat ik nooit een hand zou opheffen naar zwakkere wezens .
Ze had hiervoor totaal geen reden voor gegeven was in dronken toestand dit samen met een mindere periode moet haar tot dit in staat zijn gebracht.
Al zou terugslaan men verwondingen beperkt hebben blijf ik van tzelfde gedacht.
Neem nu iemand die zich niet kan beheersn en terug slaat kan die zich geloofwaardig opstellen dat hij handelde in zelfverdedeging denk eerlijk gezegt NIET.

Gepost door: Ji | 21-03-08

Reageren op dit commentaar

Ook een interessant artikel staat op belg.be
http://www.belg.be/leesmeer.php?x=2628

In feite somt het een aantal treffende kenmerken op van mijn ex-vrouw waar ik sinds 2 maanden van gevlucht ben.

Bij de vrederechter sloeg ik een mal figuur. Ik dierf niet afkomen met "ik ben mishandeld". Wel zei ik dat ik geen rechten had en volledig gedomineerd werd. Het gevolg is dat dit amper gellofwaardig is en dat ik de tol van het vaderschap zou ontvluchten. Nu betaal ik maandelijks een stevige bijdrage en zijn al mijn goederen aan haar toegewezen. Ik zie mijn dochter slechts één maal per week. Een niet zo denderende regeling maar ik ga voor geen geld van de wereld terug.

Gepost door: anonymus | 09-07-08

Reageren op dit commentaar

Nog één ding? Is er niet een soort zelfhulpgroep voor mannen in zo'n situatie.

Gepost door: anonymus | 09-07-08

Reageren op dit commentaar

Maak dat maar eens mee als Autist. Op het moment maak ik het nu zelf door. Mijn vrouw wilde mij enkel huwen omdat ze denkt over mij te kunnen heersen. Tegen haar vriendinnen zei ze: Oh ik zal hem wel temmen. Uiteindelijk heeft ze haarzelf overtroffen. Iets in mij brak, en ik vluchte... Er is geen vluchthuis voor mannen. Geen plaats waar ik hulp krijg. Ik ben een maand verder sinds mijn vlucht en heb nu pas een advocaat. Maar wat kan hij daartegen beginnen als in de rechtzaal al dit niet ernstig genomen wordt?

Gepost door: Geest | 24-01-10

Reageren op dit commentaar

ik heb dit intens gelezen ,en ben in de zelfde situatie gekomen ik ben er nu druk mee bezig er verandering in te brengen en nog gelukkige jaren tegemoet te gaan zonder vrouw

Gepost door: paul michels | 07-03-10

Reageren op dit commentaar

geweld door vrouw ik ben in het zelfde geval nu

Gepost door: paul michels | 07-03-10

Reageren op dit commentaar

Ergernis Ja en het ergste is dat het vandaag weer eens vrouwendag was en dat weer maar eens er veel tamtam gemaakt werd over het "toenemende" echtelijke geweld (lees "van mannen op vouwen". Alleen, niemand reageert erop om te vragen wanneer ook eens aan het omgekeerde zal aandacht geschonken worden (door de pers, ...).

Of hoe de hardste schreeuwer er toch steeds weer in slaagt om het laken naar zich toe te trekken en met de grootste brokken te gaan lopen.

Gepost door: Grimm | 07-03-10

Reageren op dit commentaar

klopt, ik zit ook met trillende vingers te typen, mijn vrouw dreigt en is ook geestelijk erg vernederend en bijna dagelijks woede en agressie buien, ben min of meer stiekum mn vluchtplek , een boot aan het creeeren, ik kom er ook niet mee naar buiten door al die vooroordelen, sterkte mannen

Gepost door: vincent | 26-12-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.