24-10-06

Een man aan top van Gelijke Kansen

Citaat uit De Morgen 20/10/06:

In een open brief aan de federale minister van Gelijke Kansen, Christian Dupont, drukken verschillende vrouwenorganisaties zoals de Vrouwenraad en Amazone hun bezorgdheid uit over de mogelijke aanstelling van een man aan het hoofd van het Instituut voor de gelijkheid van mannen en vrouwen. Zij vragen de minister uitdrukkelijk om een vrouw te benoemen als directeur.

Tina Verraes, woordvoerster van Dupont, laat weten : "De minister wil vooral dat de beste kandidaat de functie krijgt. Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen een feministische organisatie en een publieke dienst van de overheid die ijvert voor de gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Zo’n dienst heeft een totaal andere taak dan de vrouwenorganisaties",

Wie me hier regelmatig volgt weet dat de Gelijke Kansenproblematiek één van mijn stokpaardjes is. Jarenlang heb ik gevochten tegen de éénzijdige kijk die de ministerinnen van Gelijke Kansen hadden op dit probleem. Miet Smet, Wivina Demeester, Mieke Vogels, ... allen waren het in mijn ogen pure emanaties van de vrouwenbewegingen. De huidige Vlaamse minister, Kathleen Van Brempt, is gelukkig al veel genuanceerder.

Dat de vrouwenorganisaties echter niet gingen aanvaarden dat een man aan het hoofd zou komen van dit instituut was te verwachten. Reeds 40 jaar aanzien ze dit domein als “hun territorium” en verspreiden ze de mythe dat enkel vrouwen slachtoffer zijn van discriminatie. Het moet dan ook een zware slag zijn om dit jachtterrein kwijt te raken. Uit deze verschillende opdracht de gevolgtrekking maken dat mannen eveneens gediscrimineerd (kunnen) worden is een stap die ze niet zullen (kunnen) zetten vrees ik.  

Ik denk dat niemand nu meer zal kunnen ontkennen dat vrouwenorganisaties zeker geen echte gelijkheid nastreven. Ik kan hen volgen wanneer ze zeggen dat het de ideale kans is om eens een vrouw in een topfunctie te benoemen en ik zou er ook mee akkoord gaan dat, als er 2 kandidaten eenzelfde score halen op de selectieproeven, men hiervan gebruik maakt om dit onevenwicht te herstellen.

Maar  dan moet het duidelijk gaan om een keuze tussen 2 gelijkwaardige kandidaten. Dat is hier niet het geval. De Vrouwenraad wil een vrouw benoemd hebben “omdat ze vrouw is”, een totaal onaanvaardbare maatregel als er sprake is van “goed bestuur”. En een erg sexistische maatregel ook. De plaats moet gaan naar de meest bekwame, ongeacht zijn geslacht. Is dit toevallig een man wel dan zal de benoeming van een vrouw aan de top van een overheidsdepartement nog maar wat op zich moeten laten wachten. Zeker op dit "voorbeeld"-departement zou discriminatie van een man totaal onaanvaardbaar zijn.

In alle geval, ik ben persoonlijk van mening dat het hoog tijd was dat men het onderscheid maakte tussen een (vrouwen)beweging enerzijds en een openbare dienst anderzijds. Ik ben blij dat eindelijk de idee onderuitgehaald is beiden dezelfde taak hebben. Te lang overlapten die elkaar, te lang lieten ze 50% van de bevolking buiten de scope van hun activiteiten. Misschien gaan we nu eindelijk komen tot acties en onderzoeken naar échte gelijkberechtiging. Een grote vooruitgang moet ik zeggen. Eindelijk staan wij, mannen, niet meer in de kou op dit gebied.

22:50 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ja en toch zou ik daar liever een vrouw zien staan. Ik heb genoeg ervaring kunnen opdoen op gebied van vrouwenrechten, ik kan u verzekeren, op veel gebieden bestaan die nog steeds niet.

Gepost door: beesken | 25-10-06

Reageren op dit commentaar

Wees gerust Beesken, ik zou evenveel ervaringen kunnen opsommen over mannenrechten die niet bestaan. U vindt er ten andere enkele vernoemd in een van mijn vorige artikels.

En het is juist om hier eindelijk eens de lat gelijk te leggen op beide gebieden dat dit departement is opgericht. Het is dan ook mijns inziens niet belangrijk of het een man of een vrouw is die aan de top ervan staat, zolang hij/zij maar bekwaam en objectief is. Een vrouw zal, vrees ik, zelfs teveel oog kunnen hebben voor vrouwenrechten omdat deze het meest aandacht krijgen overal. Een mandaarentegen zal ook eindelijk eens de mannenrechten aan bod laten komen, iets waar totnogtoe nauwelijks of geen aandacht aan besteed is. Velen zijn dan ook van mening dat er op dit gebied niets schort. "Maar ze dwalen" zou Bredero gezegd hebben.

Gepost door: Grimm | 27-10-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.