07-05-07

Mierenneukerij en Haarklieverij

Er loopt veel verkeerd met de justitie in België. Recent kregen we weer eens een mooi staaltje hiervan met de uitspraak van het Hof van Cassatie in de zaak DHKP-C

Weer eens zagen we dat voor onze derde macht procedures belangrijker zijn  dan inhoud. Ik kan nu nog wel begrijpen dat, wanneer de procedurefout ergens een gevolg zou hebben voor de uitslag van het proces, dat dan deze fout als voldoende belangrijk geacht wordt. Maar wanneer een moordenaar vrijuit gaat omdat een “gespecialiseerd rechter” het vonnis velt en niet “de gewone rechter”, dan gaat dit mijns inziens toch te ver. Cassatie verkiest dus een rechter die geen kaas gegeten heeft van een bepaald onderwerp boven iemand waarvan de bekwaamheid terzake niet in twijfel kan getrokken worden. Zeker in een uiterst complexe maatschappij als de onze is dit een totaal achterhaald principe. Geen enkele rechter, hoe bekwaam ook, kan met kennis van zaken over elk technisch probleem een oordeel uitspreken, zelfs met de hulp van “expertises”. Want ook deze laatsten zijn zo complex geworden dat slechts zeer weinig experten erin slagen de materie in voor leken verstaanbare taal te brengen.

De rechters zitten nog teveel slakken op laag water te zoeken, haren te klieven en mieren ten neuken, ze zijn teveel bezig met zichzelf te bevredigen met woordanalyses die zelfs een filoloog beschaamd zouden doen staan, kortom, met zaken die hen totaal de essentie van hun maatschappelijke taak uit het oog doen verliezen : recht spreken, arbitreren, knopen doorhakken.

Wanneer een rechter meer belang hecht aan de zelfbevrediging van een vergezocht vonnis dan scheert hij hiermee onder juristen misschien hoge toppen, maar dan vergeet hij wel dat dat niet de reden is waarom de maatschappij hem betaalt. Wanneer deze gekwetst wordt in haar rechtvaardigheidsgevoel, wanneer grote misdadigers wegens overdreven procedureslagen tenslotte vrijuit gaan door verjaring, kortom, wanneer niet de maatschappij voorop komt in de prioriteitenlijst van de rechters maar wel hun wentelen in fijngemotiveerde maar voor iedereen onbegrijpbare vonnissen, dan loopt er iets verkeerd en komt de derde macht haar maatschappelijke taak niet na. Recht spreken is belangrijk, niet juridische filologie en mooi gemotiveerde uitvluchten.

De rechterlijke macht moet dan ook hoogst dringend haar prioriteiten herzien en de voorkeur geven aan maatschappelijk relevante vonnissen boven uitspraken waar geen kat iets aan heeft maar die op elke universiteit nog generaties lang worden gedoceerd als een mijlpaal in een of andere specialiteit.

Een andere zwaar scheefgetrokken toestand  is wat de vader van de om zijn mp3-speler vermoorde Joe Van Holsbeek de “grotere rechten van de dader” noemt. Wanneer diens vriend emotioneel kompleet stukgemaakt is doordat hij Joe voor zijn ogen heeft zien sterven, dan moet deze toch zelf zijn plan trekken om eruit te geraken. En hij moet er ook alle kosten zelf van dragen. De vermoedelijke daders daarentegen hebben een ganse opvang-en heropvoedingsorganisatie rond zich om hen terug op het rechte pad te krijgen. Wanneer men hier even bij stilstaat dan kan men niet ontkennen dat er inderdaad iets fameus verkeerd loopt. 

En dat is nog niet alles. De politie moet zich, wanneer ze een misdadiger opspoort, aan een massa regels houden zonder dewelke hun vaststelling niets waard is. De minste fout geeft hierbij gegarandeerd vrijspraak voor de misdadiger, zelfs al gaat het om een papier dat bij manier van spreken met de verkeerde kleur van bic ingevuld werd. We zagen het hierboven reeds toen we over procedurefouten spraken.

Maar dit hier gaat wel nog een stapje verder. Want waar misdadigers strijden met alle middelen die ze maar willen gebruiken wordt de politie aan alle zijden aan banden gelegd. De individuele rechten van een misdadiger zijn minder waard dan de collectieve rechten van een ganse maatschappij. Ook dit is niet normaal. De politie zou veel meer mogelijkheden moeten krijgen om haar onderzoek te voeren, tenminste wanneer bijna zeker is dat een persoon de gemeenschap ondermijndt. Dat hoeft dan weer niet zo ver te gaan dat ze, zoals in een plan van Flahaut het geval is voor de staatsveiligheid, het recht hebben zelf ongestraft misdaden te begaan. Maar dat de vraag of de politie een lokauto mag gebruiken om misdadigers te klissen ook maar gesteld wordt is mijns inziens al verkeerd. Wat is er verkeerd aan om misdadigers uit te lokken ? U en ik, eerlijke mensen, zullen immers  nooit op de idee komen om in te breken in deze wagen, dat doet enkel iemand die er niet zo’n hoge normen op nahoudt. En waarom zou deze er dan niet voor gestraft mogen worden ? Waarom zijn zijn rechten om “niet uitgelokt te worden” belangrijker dan die van de arme eerlijke burger wiens autoraam voor de zoveelste keer aan diggelen is geslagen om zijn autoradio te stelen ?  

En laat me duidelijk zijn : ik verdedig zeker niet dat men een onschuldig mens een blok goud moet voorleggen zonder toezicht. Hier is de kans dat deze brave borst eerlijk aangifte zal doen bij de politie inderdaad erg klein. Maar een lokwagen, indringen in het milieu enz moet zeker toegelaten worden.

En ja, opsporing moet aan regels onderworpen worden zoniet komen we vroeg of laat terecht in fascistoïde omstandigheden. Maar het omgekeerde zou ook niet mogen : dat de politie aan handen en voeten gebonden de strijd moet voeren met mannen die zich totaal geen enkele regel aantrekken. Je zet in een gevecht ook geen ongewapend man tegenover een tank. Maar juridisch is dit blijkbaar heel normaal.

Nu is het wel zo dat aan dit laatste niet de rechterlijke macht schuld heeft maar wel de wetgever. Maar vergeten we niet dat deze voor een overgroot gedeelte ook uit juristen bestaat die onbekwaam zijn hun “vooroordelen” en opleiding naast zich neer te leggen en die nooit geleerd hebben hun eeuwenoude denkwijze in vraag te stellen.

Het wordt dan ook hoog tijd dat op de universiteiten wat meer de nadruk gelegd wordt op de maatschappelijke rol van de derde macht en wat minder op het indrammen van de in juridische middens zo verafgode mierenneukerij, juridische filologie en “dubbeldunk” (om 1984 te parafraseren).

19:30 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

misschien te extreem Macht en machts gevoel verplaatst zich snel, kwestie wie je de macht geeft . Of de overmacht ;-)

Gepost door: siberx | 29-06-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.