03-09-07

De Klik

Hoe mensen hun partner kiezen heeft al voorwerp uitgemaakt van tientallen studies en in mijn artikels over Klootzakjes had ik het al eens over de manier waarop veel vrouwen er steeds weer in slagen er de slechtste man uit te pikken. Vandaag ga ik nog wat dieper in op wat vrouwen “het klikte” noemen.

Vooreerst echter één opmerking. Wanneer ik hier spreek over “de vrouwen” dan heb ik het over de grootste gemene deler. Geen twee vrouwen zijn gelijk dus geen twee vrouwen voldoen volledig aan wat ik hier zeg. Maar de “gemiddelde” vrouw komt wel min of meer dicht bij wat hier volgt.

Vrouwen van de hoogste tot de laagste echelons van de maatschappelijke ladder, van de minst tot de meest intelligente, lezen romantische verhalen. Allen op een zeldzame uitzondering na, zijn gek op deze romannetjes. Ze laten hen toe even weg te vluchten in een wereld van emoties en romantiek die ze denken in het echte leven niet te vinden. Als hun partner nu ook eens zo romantisch was, als ze nu ook eens zo’n liefde zouden kennen, zou dat niet mooi zijn? Want hun leven is toch maar saai in vergelijking met deze romannetjes. Hun vriend doet wel zijn best hoor, maar neen, zoiets kan hij toch niet.

Veel vrouwen verwachten, wanneer de liefde toeslaat, echter deze droomwereld ook in realiteit tegen te komen en ze “zoeken” dan ook dezelfde emoties als die waarover ze gelezen hebben. Een man die niet tenminste voor een deel tegemoet komt aan die onrealistische verwachting stelt hen dan ook zwaar teleur.

In deze boekjes worden vrouwen ook op slag verliefd op een onbereikbare man en vrouwen zijn dan ook ontgoocheld als ze niet binnen de 7 sec de “vonk voelen overslaan”. Ze denken dat er in dat geval geen sprake is van liefde. Voor wie het interesseert : deze 7 seconden zijn de tijd die een vrouw neemt om op basis van haar eerste indruk over een man te beslissen of ze al dan niet een gesprek met hem willen aangaan.

Vaak wordt gezegd dat dit een verdediging is die vrouwen opbouwen tegen een overmaat aan “agressieve mannen” maar dit is niet correct. Ook vrouwen die niet in de smaak van mannen vallen en dus nooit “lastiggevallen” worden vertonen dit verschijnsel.

Mannen nemen 12 seconden, dus bijna het dubbele van vrouwen, om de beslissing te nemen of ze al dan niet in gesprek willen komen met iemand. En ze doen dit ook minder impulsief. Mannen zoeken niet naar “de klik”, ze staan meer open voor contacten en zullen pas oordelen na een eventuele babbel, niet reeds in het begin. Ook zullen ze, zelfs wanneer die persoon hen niet aantrekt, ook later toch nog blijven praten met hem. Oppervlakkig, kort, maar ze weigeren het contact niet (tenzij ze in ruzie liggen, en dan nog).

Vrouwen daarentegen zullen, wanneer de eerste indruk niet opperbest was, geen contact meer willen met deze man. Hoewel, als een man na een weigering toch blijft aanhouden bij een vrouw dan bestaat wel nog de kans dat ze van gedacht verandert. Maar dan moet het wel al een serieuze doorzetter zijn.

Daarnaast hebben we ook nog de beroemde “omslagen”. Dit is een regelmatig voorkomend verschijnsel waarbij een vrouw bij het eerste contact kwaad is op de man en er zwaar ruzie mee maakt. Wanneer ze echter om de één of andere reden daarna verplicht zijn om nog vaak met elkaar in contact te komen kan waardoor haat wel eens omslaan in liefde. Dit type  “relatie” heeft een redelijk grote kans omdat de vrouw hier vanaf de eerste minuut al op haar gevoelens aangesproken wordt, wat bij de 7-secondenregel niet het geval is.

Waar ik heenwil is dit : vrouwen sluiten hun mening over een man meestal af na enkele seconden. Ze stellen zichzelf niet in vraag of ze wel bekwaam zijn op zo’n korte tijd juist te oordelen, ze stellen zich niet de vraag of deze indruk correct was, …

Hierdoor is hun eerste indruk vaak ook de definitieve en ze sluiten hierdoor een massa mogelijke evoluties (en mannen) reeds van in het begin uit.

Enkel de gladstrijker die hen bij het eerste contact emotioneel kan aanspreken, enkel het uitgestreken manneke wiens enige bekwaamheid is om zich goed te verzorgen,  enkel de mooiprater die hen kan doen lachen of complimentjes toewerpt, enkel het “mannetjesbeest” maken grote kans de 7-seconden-test te doorstaan.

Wie niet door de test komt krijgt geen tweede kans meer. De man is bedeesd en komt pas laat open : uitgeteld. Hij is niet goed te woord : uitgeschakeld. Hij heeft “de verkeerde kleerkeuze” : uitgeschakeld, ….  Wie ooit Bridget Jones Diary zag zal zich herinneren dat Bridget deze fout maakt wanneer ze voor het eerst kennismaakt met haar toekomstige man. Hij heeft immers niet “de juiste trui” aan. Hoe waardevol hij ook is, ze denkt er zelfs niet aan om hem de kans te geven zich te bewijzen.

Op 7 seconden kan men iemand echter niet beoordelen. Zeker wanneer we deze zaak bekijken vanuit relationeel standpunt is dit zeer dramatisch. Als we hier goed bij stilstaan en het tot ons laten doordringen dan beslist een vrouw over haar verdere leven binnen een periode van enkele seconden. Ze stoot hierbij regelmatig goede mannen af, even regelmatig geeft ze slechte mannen een kans.

De mannen die de eerste horde genomen hebben zijn evenwel nog niet “uitverkoren”, tenzij de dame in kwestie “le coup de foudre” heeft gehad. Maar ze zijn wel al een heel belangrijke hindernis voorbij en worden al toegelaten tot de hindernissenloop die “een vrouw veroveren” nu eenmaal uitmaakt voor elke man.  

Wanneer deze “klik” er niet is dan mag je nog de meest interessante man zijn, je komt er gewoon niet aan te pas. Geen vrouw die eraan denkt om toch met deze man een gesprekje te hebben, geen vrouw die eraan denkt om zelfs als dat eerste gesprekje niet vlotte toch nog verder met deze man om te gaan. Dat iets kan evolueren, dat iets kan groeien, dat een eerste contact vaak erg stresserend is en dus niet erg bevorderlijk is voor een spontaan gedrag, dat alles is iets waar vrouwen op relationeel gebied gewoon niet mee rekening houden. Zij willen de perfectie reeds van in het begin.

Voor veel mannen is deze oppervlakkigheid erg frustrerend. Hoewel ze van zichzelf weten dat ze vaak beter zijn dan hun sexegenoten waarmee vrouwen wel willen omgaan, toch krijgen ze de kans niet om hen hiervan te overtuigen. Ze stellen zich de vraag “wat heeft hij wat ik niet heb” en beginnen twijfelen aan de vrouwelijke manier van partnerkeuze. Sommigen raken zo ontgoocheld dat ze zelfs de mysogyne richting uitgaan, helemaal niet meer nuanceren en geen vrouw meer willen zien.

Persoonlijk ben ik dan ook van mening dat vrouwen enorm oppervlakkig zijn bij de keuze met wie ze wel en met wie ze niet willen omgaan en zouden ze veel meer tijd moeten nemen om een man beter te leren kennen. Ook mannen met wie het niet “klikt” kunnen op bepaalde gebieden interessant zijn, of de klik zou kunnen komen wanneer vrouwen ergens aanvaardden dat het woord “evolueren” nog steeds niet uit Van Daele geschrapt is en dat wat niet is nog kan komen.

Ik pleit er dan ook voor dat vrouwen niet zo snel een man zouden afwijzen “omdat het niet klikt”. Praat ermee, misschien ontdek je nog ongekende en waardevolle trekjes in een persoon die je vroeger dadelijk zou afgewezen hebben. En beslis pas later of het inderdaad niet “beter wordt”. 

19:30 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Is 12 seconden Dan wel genoeg ?
Kan men er een tijd op plakken, dan kan zeven of twaalf seconden genoeg zijn . Kan men het niet, dan is zelf een leven lang niet genoeg .

Gepost door: siberx | 04-09-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.