25-02-08

Politiek is onmenselijk zwaar

Leterme is in het ziekenhuis moeten opgenomen worden. “De arme man is geveld door zijn zware taken” werd ons gezegd. Bart De Wever zei dat “politiek een zwaar vak is”.

Graag houden onze politici de mythe in leven dat ze een onmenselijk zwaar leven lijden. Laten we dus even nagaan of dit echt nodig is en of dit wel op waarheid berust.

In de eerste plaats wil ik even de onderhandelingen bekijken. Deze lopen vaak de ganse n        acht door om degene die het meeste weerstand heeft toe te laten zijn wil op te dringen aan de “zwakkeren” of om de ganse groep wegens totale uitputting te verplichten nu eindelijk eens rationeler te zijn.

Politici laten graag geloven dat ze het algemeen belang dienen maar geven anderzijds ook toe dat alles draait om macht. “Zonder macht kan je je mening niet aanvaard krijgen” zeggen ze. Nu weet elk onderhandelaar dat macht zowat de slechtste raadgever is als men rond de tafel gaat zitten. Iets doordrukken waarbij de ander zich “bekocht” voelt of “onder druk gezet” geeft gegarandeerd weerstand bij de uitvoering en vaak ook zet dit het “slachtoffer” aan te zoeken naar achterpoortjes om aan zijn plichten te ontsnappen.

In elke cursus onderhandelen wordt aangeleerd het anders aan te pakken, te streven naar een toestand waarin beide partijen winnen. De beste onderhandelaars zijn dan ook zij die oog hebben voor de behoeften van de tegenpartij, die het algemeen en hogere belang nastreven en die er niet voor terugdeinzen hun mening te herzien, hun eisen te laten vallen wanneer deze verkeerd blijken te zijn of zwaar moeten teruggedraaid worden. Een goed onderhaldelaar denkt niet aan “zijn mening” maar wel aan “het beste voor de grootste groep”.

Politici zijn dus mensen met een alles behalve goede instelling en dat hun onderhandelingen zo vermoeiend zijn en zo lang duren hebben ze enkel aan zichzelf te wijten. Wanneer machtsuitoefening, behouden of vergroten van de macht, permanent moeten denken aan hoe men de ander kan schaakmat zetten, zich nog eens bovenop het eigenlijke onderwerp van de onderhandeling stapelt dan kan het niet anders dan dat de aandacht afgeleid wordt en energie gestoken in zaken die de onderhandelingen niet vooruit helpen. Bij mij zal je dus geen medelijden vinden met hun lange en zware werkdagen.

De dag dat ze leren om te doen wat van hen verlangd wordt, namelijk de welvaart en het welzijn nastreven van de meerderheid van de bevolking en de dag dat ze zullen leren hun mening in vraag te stellen en te toetsen aan dit algemeen belang, dan zullen ze al veel makkelijker overeenkomen want dan staan de neuzen al grotendeels in dezelfde richting. Eigen nadrukken mogen natuurlijk, maar een mening doordrukken omdat men er nu eenmaal de macht voor heeft dat is nefast.

Ondemocratisch ? Ja misschien wel, maar iedereen weet dat democratie niets te maken heeft met goed bestuur maar alles met haat (Vlaams belang bv), afgunst (Klein-Links), populisme (de BV’s op de lijsten), reclametechnieken (alle grote partijen), kortom, dat democratie niets te maken heeft met efficiëntie en algemeen belang. Het moet integendeel een illusie geven van inspraak van het volk terwijl de echte macht in de bestuursraden van de grote multinationals en het grootkapitaal ligt. Echte democratie zou zijn dat men per onderwerp kan stemmen en niet voor een globaal programma waarbij men in elke partij wel iets vindt waarmee men akkoord gaat en iets waar men tegen is. Echte democratie zijn dan ook de referenda, maar deze zijn wat hun uitslag betreft nog meer onderworpen aan tijdelijke gebeurtenissen en dus zeker niet geschikt om op basis ervan te regeren. Vandaar dat ook technocraten en filosofen een inbreng moeten kunnen hebben in de besluitvorming. Want zij kunnen boven de problemen staan en de meest efficiënte meer naar voor schuiven. Maar goed, da’s een andere discussie waarover ik het vroeger reeds had.

Wat ik ook niet begrijp is waarom politiek zo zwaar is als deze mannen veel verschillende baantjes kunnen combineren. Hoe kunnen ze tegelijk burgemeester zijn en parlementslid ? Ofwel is elke taak op zichzelf niet zo zwaar en dan hoeven ze om een menselijk leven te lijden maar te kiezen voor één van beide, ofwel is dit wel teveel en dan is de vraag waarom ze het doen. Kandidaten zijn er genoeg om hun plaats in te nemen dus daar kan het niet aan gelegen zijn. Is het masochisme ? Opofferingsgeest ? De mening uniek en onvervangbaar te zijn ? Ik weet het niet en laat de lezer oordelen. Maar wanneer een politicus minder zou cumuleren dan was hij ook weer niet zo zwaar belast.

En dan hebben we het nog niet gehad over de belasting zelf. Want wees nu eerlijk, waarmee passeert een politicus zijn avonden, zeker in verkiezingsperioden ? Met het aflopen van bals en pensenkermissen en het zich overal vertonen. Nu mag dat wat mij betreft gerust gebeuren als hij hierdoor ontspant. Maar ik denk dat dat niet zijn bedoeling is. Hij komt er om gezien te worden, om bij de volgende verkiezingen “bekend” te zijn. “Boemel”-types zijn dan ook vaak de grootste stemmenkanonnen van een partij. En kosjer zijn ze zelden. Maar ze kopen met hun populariteit wel straffeloosheid af voor hun wandaden. Zo zou de toenmalige CVP (de huidige CD&V) ooit een niet erg propere producent van speelautomaten de hand boven het hoofd gehouden hebben. Of ze goede politici zijn betwijfel ik dan ook, de meesten komen zelden of nooit opdagen in het parlement en men ziet ze er enkel als hun partij hen nodig heeft om de stemknop in te drukken.

Dat men mij dus niet komt zeggen dat politiek een zwaar leven is, ze hebben er tenslotte zelf voor gekozen en weten zeer goed dat ze na hun afscheid dikbetaalde baantjes zullen krijgen in één of andere beheerraad waarvan ze dan nog zelf toegeven dat ze er niets zitten te doen. Of zijn we al vergeten dat Dehaene in de beheerraad zal van Lernout en Hauspie maar na hun (frauduleus ?) failissement zei dat hij totaal geen invloed kon uitoefenen in dat bedrijf. Het was dus een goedbetaalde sinecure als ik goed begrijp ? Want wat deed je daar als beheerder dan wel ? Alleen maar dikke zitpenningen oprapen mijnheer Dehaene ?

Politiek is dus een zwaar vak misschien maar het is enorm rendabel, het is een gevolg van vrije keuze en van een “omgeving” die deze last nog in stand houdt ook. Sorry heren en dames maar op mijn medelijden hoeven jullie niet te rekenen.

19:15 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.