31-03-08

Onze concurrentiekracht

 

Concurrentie is de basisidee achter het kapitalisme. Dat en dat alleen kan er, althans volgens onze economen, voor zorgen dat we vooruitgang maken en dat enkel de “gezonde bedrijven” overleven. Iedereen die een beetje historisch besef heeft weet dat een “gezond” bedrijf zeker niet altijd een “keurig” bedrijf is. Veel “sterke maatschappijen” zijn immers ontstaan via intimidatie, corruptie, favoritisme of wat dan ook.

Nu niet dat enkel in een kapitalistische economie corruptie bestaat, integendeel. Sovjet Rusland was bv ook niet vies van een steekpenning links en rechts. Net zomin was favoritisme er een onbekend verschijnsel.

Toch is het opvallend dat, wanneer er veel geld op het spel staat, dit sacrosante principe zonder veel problemen verlaten wordt voor samenwerkingsverbanden, joint ventures en andere vormen van niet-concurrentie. Ben ik naïef wanneer ik denk dat samenwerking veel verder brengt dan elkaar de keel afbijten ? Ook op bedrijfs- en internationaal niveau.

Dit even terzijde. Bij de laatste regeringsvorming was de roep om “bescherming van onze concurrentiepositie” weer niet uit de lucht. We zullen als we de economische machten ongestoord verder laten woekeren nog eeuwen moeten inleveren denk ik. Tenminste “jan met de pet”. Onze zelfverklaarde elite valt natuurlijk buiten deze economische wetmatigheid van eeuwig “riem aansnoeren”.


Nu weet jan met de pet ook wel dat veel bedrijven niet concurrentieel zijn of zelfs failliet gaan, niet wegens de exorbitant hoge lonen die er betaald worden aan het volk op de werkvloer, maar wel door onbekwaamheid van de dikbetaalde directie. De meeste falingen van bedrijven met meerdere werknemers gebeuren door wanbeheer, verkeerde beslissingen van het management.

Sommige van deze fouten zijn verklaarbaar en kunnen gewoon gezien worden als een foute beslissing op basis van goeddoordachte en goed gedocumenteerde basisgegevens. Soms is deze documentatie niet correct maar heeft het management geen reden om deze in twijfel te trekken. De bron is algemeen aanzien als erg betrouwbaar.

Later blijkt deze betrouwbaarheid echter vaak veel minder te zijn. Zo moeten bv de kredietbeoordelaars Moody's, Standard& Poor's en Fitch de financiële producten in de VS voorzien van een “kredietrating”  dat moet aangeven hoe risicovol deze producten zijn. Maar in de surprime-problemen zijn ze zelf mee schuldig. Ze waren namelijk zelf mee verantwoordelijk voor de uitwerking van deze (vrijwillig complex gehouden) financiële producten én te nauw betrokken bij de banken die gevaar liepen maar die ze moesten beoordelen. Daarom zijn ze bewust niet streng genoeg geweest.

Men kan de managers van onze banken dus niet veel verwijten maken in dit verband, behalve dan dat ze te goedgelovig waren en de ratings onvoldoende kritisch bekeken. Ze kennen de financiële markten en dus ook de onderlinge relaties, en dit had hen voorzichtig moeten stemmen.

Maar goed, dat even tussen haakjes. Waar ik toe wil komen is dat , hoeveel we ook inleveren, de concurrentiepositie van onze bedrijven in de eerste plaats afhangt van het management. De regering heeft hier veel minder pak op dan de liberalen ons willen doen geloven. 

En daar loopt het in België totaal mis. Zoals Fons Verplaetse, ex CEO van onze nationale bank, recent zei is de Belgische economie fundamenteel ziek. Hij had dat beter tien jaren geleden gezegd toen hij nog macht en invloed had, maar toen stonden zijn broodheren (de regering) dit niet toe. En ook nu noteert men het wel maar houdt er niemand rekening met de opinie van deze man die als economisch adviseur van Wilfried Martens in de tachtiger jaren België’s economische toestand probeerde terug gezond te krijgen.

Wat zegt deze volkse man dan zoal ? Wel, in de eerste plaats dat de Belgische economie dan wel zeer gevoelig is voor buitenlandse concurrentie maar dat dit vooral te wijten is aan de uiterst lage toegevoegde waarde die onze bedrijven aanbrengen. Zoals hij het bracht : “we voeren een plank in, slaan er 2 nagels in en voeren ze terug uit”. Anders gezegd : we voegen zelf heel weinig bij aan een product en moeten onze “winst” halen uit het verschil tussen invoer- en uitvoerprijs. Meer fundamentele productie moet je in de meeste Belgische bedrijven dan ook niet zoeken.

Een tweede grote belemmering voor onze concurrentiepositie is het feit dat de Belgische manager weinig prospectief tewerkgaat. Hij zit graag op zijn krent, blijft rond de kerktoren draaien en zal internationaal geen agressieve of zelfs maar doorgedreven politiek volgen om de markt te veroveren.

België kent geen enkele grote multinational, Nederland, nauwelijks groter dan wij, heeft er verscheidene. Wie kent bv Shell, Philips of  Unilever niet ? Als je in de VS bier vraagt krijg je geen stella maar een heineken. Waarom ? Omdat de Nederlanders wel proberen markten in te palmen, omdat ze zich wel kunnen verkopen, omdat ze wel de baan op gaan. 

Het is dan ook niet erg proper van Unizo, VLD en andere neoliberale propagandisten van steeds op dezelfde concurrentienagel te kloppen om de “man in de straat” aan te zetten zich toch vooral te matigen, als ze daarnaast niet bereid zijn iets fundamenteels te doen aan de ondermaatse Belgische managementsgewoonten.

Maar ja, we kunnen ook niet verwachten dat deze organisaties de balk in hun eigen oog zullen opmerken. Daarvoor zijn ze teveel geaxeerd op het reciteren van hun oeroude geloofsartikelen en het met vermanende vinger wijzen naar anderen om zichzelf toch zeker niet in vraag te  moeten stellen.

19:30 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

late reactie :( bekijk het eens zo: het hele verhaaltje over de concerentiekracht ten opzicht het buitenland: vertaald in een simpele taal wilt men zeggen: wij willen U zo weinig mogelijk betalen (liefst voor 1 euro per uur) zodat we een maximum aan winst hebben. het is hun al gelukt om één munt te hebben waarvan enkel de zelfstandige en grotere en vooral de multinatinals hebben van kunnen genieten. waar blijven ze nu met hun dreigementen om naar het buitenland te trekken al we als arbeidskracht niet matigen????? we zien nu wel wat allles heeft geleid tot het wat het nu is. ps: er is nog geen crissis, belange nog niet, die moet nog komen. ps 2: en dit heeft niks te maken met de banken crissis, die was al begonnen nog voor de zever van de banken.
is mijn visie maar :-)

Gepost door: watje | 15-02-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.