10-04-08

Fenomenale Feminatheek

 

Er is al veel te doen geweest om de "Fenomenale Feminatheek", de enorme verzameling prentjes met vrouwelijk bloot die Louis Paul Boon ooit aanlegde. In Antwerpen verbood schepen Helsen de tentoonstelling ervan. Groot misbaar op vele banken, grote bijval op andere.

Nu is recent een werkje uitgegeven waarin enkele foto’s en de catalogus van deze verzameling worden getoond en besproken. Ik ben deze gaan kopen. Als de krant De Standaard je een reductie aanbiedt zou je dom zijn er geen gebruik van te maken.

Het eerste wat me opvalt is dat dit een verzameling is zoals ik er in mijn pubertijd ook een aangelegd had. Ze was wel niet zo goed voorzien als die van Boontje en toen mijn moeder ooit een foto eruit vond werd dit zeker niet afgedaan als een kunstwerk, integendeel. Maar voor de rest was er geen verschil in inhoud.

De normen zijn sinds 1963 wel vrijer geworden en men kijkt al lang niet meer op van een blote borst meer of minder. Gelukkig maar. Alleen begrijp ik niet waar al deze ophef vandaan komt. De foto’s die in het boek staan zijn overwegend “braaf” en kunnen enkel een gefrustreerd individu nog bekoren. Waarom de tentoonstelling als “slechte smaak” werd afgeketst is me dan ook een raadsel.

Anderzijds is het me een even groot raadsel wat deze feminatheek zo bijzonder maakt en waarom deze blootprentjes zonodig moesten geëxposeerd worden terwijl die van een hedendaags pubertje hiervoor nooit in aanmerking zouden komen. Wat maakt deze foto’s dan zo uitzonderlijk ?

Niet hun inhoud want deze is ronduit ouderwets en is zelfs als tijdsbeeld nauwelijks de moeite waard. Er zijn nog teveel foto’s van dit genre in omloop, elk boek over geschiedenis van de fotografie toont veel artistiekere exemplaren. Is het omdat het een bekend schrijver was die de verzameling aanlegde ? Krijgen de foto’s plots meer waarde wanneer het een kandidaat-nobelprijswinnaar is die ze verzamelde ? Wil iemand me eens uitleggen hoe dit komt ?

Ik weet dat in de kunstwereld de waarde van iets totaal onafhankelijk is van de essentie en dat men alles tot “voer voor tentoonstelling” verheft wanneer er maar een beroemde naam achter zit. Is dat misschien hier ook het geval ? Of is het omwille van de commentaar waar Boontje elke foto van voorzag. Ik zal niet ontkennen dat er hier en daar hoogstaande literatuur tussen zal gezeten hebben maar als de commentaren lijken op wat in het boek staat dan moeten dat echt wel grote uitzonderingen zijn. Want de “onderschriften” zijn niet van het niveau van een Kapellekesbaan, zoals iedereen die met de feminatheek in contact kwam zal kunnen bevestigen als hij objectief is.

Vraag me dus niet wat deze verzameling zo bijzonder maakt. In mijn ogen is het gewoon de collectie “vuile foto’s” van een gefrustreerd ouw ventje. En de klassificatie die erin uitgewerkt is doet hieraan niets af. Het is en blijft puberaal gedoe.

Maar er is nog iets anders wat me ergert, en niet weinig ook. Dit is voer voor een tentoonstelling, er worden zelfs boeken van gemaakt. Niemand die aanstoot neemt aan de foto’s.

Maar in het latijn bestaat een spreuk die boekdelen spreekt in dit verband : ”quod licet iovi non licet bovi” (wat aan Jupiter is toegelaten is nog niet aan een gewoon rund toegelaten). Ze zegt niets meer of niets minder dan dat er verschillende normen gelden naargelang je bekend of hooggeplaatst bent of maar "een gewone burger". En de waarachtigheid van deze spreuk is hier maar al te duidelijk.

Over gans de beschaafde wereld zijn al duizenden mensen voor jaren de gevangenis ingevlogen omdat ze pedofiele foto’s bezaten. Vaak gaat het om afschuwelijke misbruiken, maar dat is niet steeds het geval. Veel "zachte" pedofielen wisselen gewoon naaktfoto’s uit van kinderen, kinderen op het strand, in bad enz. Veel bravere foto’s dus dan wat men ons vaak als pedofilie verkoopt. En toch worden ook zij, als ze betrapt worden, meedogenloos vervolgd.

Niet Boon. Deze man heeft massa’s “pedofiele” foto’s en toch worden deze niet verwijderd uit de feminatheek, toch neemt het gerecht ze niet in beslag. Hoewel er geen misverstand mogelijk is als men leest dat in het pedofiele genre volgende kategorieën voorkomen : "Het zeikende kleine meisje", "Het kutje opentrekken", "Het zich bevredigende kleine meisje", "Gebruik maken van het mannelijk derivaat", "Spelen met de volwassen man" ... Duidelijke pedofilie, en even goed als de hedendaagse foto's zijn ze het resultaat van sexuele uitbuiting van kinderen. Een serieus fotograaf zou het nooit in zijn hoofd halen dergelijke expliciete foto's te maken.

Waarom ontsnapt dit deel van de collectie dan toch aan juridische vervolging ? Dubbele moraal ? Het voorrecht van “de elite” ? Wie zal het zeggen. Het enige wat ik weet is dat als ik morgen zo’n foto’s op mijn PC heb ik sito presto op water en brood gezet word.

Nochtans is er niets mooier dan de ontluikende sexualiteit van een pubertje. Een foto van een puberaal meisje dat haar lichaam ontdekt. Ik ben amateurfotograaf en zou ook dolgraag eens van een meisje tussen 12 en 16 naaktfoto’s maken, mooie dan, subtiele, juist gericht op dit ontwakende volwassen worden. En ik ben zeker dat ik er iets prachtigs zou van kunnen maken. Maar ik mag niet. De wet verbiedt het me.

Dat Boon zo’n foto’s mocht verzamelen kan ik nog inkomen, toen was pedofilie zeker nog niet zo’n probleem waar veel aandacht aan besteed werd. En er bestaan zeker mooie naaktfoto’s van lolita’s. Denken we maar eens aan de foto’s die Irina Ionescu maakte van haar 13-jarige dochter. Pure klasse.

Maar dat deze foto’s nu gepubliceerd kunnen worden, dat dit deel van de verzameling niet in beslag genomen wordt, dat men de conservator van de verzameling niet vervolgt wegens pedofilie en zoveel andere mannen wel, dat is me eerlijk gezegd een raadsel.

En of de volgende pedofiel die voor de rechter moet verschijnen deze foto’s als verdediging kan inroepen (als zijn foto’s niet het resultaat zijn van kindermisbruik natuurlijk) betwijfel ik ook.

De feminatheek roept bij mij dan ook alleen maar afschuw op. Niet omwille van haar inhoud, maar wel omwille van het goedpraten ervan, het weigeren om ze te zien als wat ze infeite slechts is : een hoop blootfoto’s van lage artistieke waarde. Anders gezegd : deze 2 maten en 2 gewichten, dit verheerlijken van iets wat het totaal niet verdient, dat ergert me. En met mij veel van mijn lezers hoop ik.

18:23 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Boontje Dag Dwarsligger, ik hab ongeveer hetzelfde gevoel. Ik heb die collectie niet grondig bekeken en kan dus niet beoordelen of er al dan niet "pedofiele" foto's zouden tussensteken. Ik weet trouwens niet of het tonen en het bekijken van foto's van naakte pubers als "pedofilie" beschouwd dient te worden. Ten eerste is het jonge ontluikende lichaam mooi en daar kunnen - zoals je stelt - inderdaad mooie foto's van genomen worden. Het bekijken van dergelijke foto's zou eigenlijk geen probleem mogen wezen, wel het dwangmatig er mee bezig zijn. De scheidingslijn tussen kunst of niet is altijd wazig, evenals de scheidingslijn tussen wat als kunst kan en wat niet. Kunst dient m.i. altijd wat provocerend te zijn. Ik ergerde mij vooral over het verbod van deze tentoonstelling. Dat de artistieke waarde van de foto's in twijfel kan getrokken worden, daar kan ik volledig mee inkomen. Ik kan er niet mee inkomen dat iemand anders dat voor mij gaat bepalen. Dergelijke moraalridders hoeven geen informatie voor mij te filteren. Wij zijn toch volwassen genoeg om zelf te kunnen beslissen wat we mooi en niet mooi vinden?

Groeten ... eindelijk nog eens wat tijd gevonden om op blog-ronde te gaan.

Gepost door: Vrijdenker | 21-04-08

Reageren op dit commentaar

Definitie Dag Vrijdenker.

ik ga volledig met jou akkoord dat niemand mag censureren wat ik mag zien. Wie geen blootfoto's wil zien moet maar niet naar de tentoonstelling komen. Wie komt weet dat hij blote tepels (en meer) zal zien. Ook het afplakken van tepels kan dus mijn goedkeuring niet wegdragen. Spijtig genoeg is blijkbaar de maatschappelijke top (ik geloof nooit dat dit voor de basis ook geldt) weer aan het verpreutsen. De tijd van Vranckx die het rode boekje van dce scholier verbiedt omdat er over geboortebeperking werd geïnformeerd, of van de brusselse procureur die de film "The Fox" verbiedt is dus weer aangebroken vrees ik.

Wat de pedofilie betrteft. Ja er is inderdaad een onderscheid, maar de wetgever maakt dit spijtig genoeg niet. En het is voor een rechter ook zeer moeilijk oordelen of iemand dwangmatig naar zo'n mooie kinderfoto's kijkt of uit estetisch oogpunt. Dit probleem is dan ook niet zo simpel op te lossen, temeer omdat, wanneer men mij bv toelaat "estetisch" dergelijke foto's in mijn bezit te hebben de obsessionele voyeur dit dadelijk kan inroepen als "waarom hij wel en ik niet ?". Waar leg je de grens tussen obsessie en interesse ?

Maar blijft dat Boon, obsessioneel of niet, wel zo'n foto's in bezit had, dat deze nooit in beslag zijn genomen en dat zeker de foto's waar een volwassen man met een kind "speelt" toen evenzeer dit kind aantaste en misbruikte als dat dit nu het geval is in gelijkaardige omstandigheden. Een dergelijke foto kan alleen maar genomen worden doordat een volwassene misbruik maakt van een kind.

Gepost door: Grimm | 22-04-08

Reageren op dit commentaar

wie bepaald de waarde van een kunstwerk? enkel vraag en aanbod en de entourage rondom.

Gepost door: watje | 15-02-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.