28-11-08

Goed bestuur 1

Is de normvervaging die de laatste tijd steeds vaker de kop opsteekt in dit land jullie ook de keel beginnen uithangen ? We weten al jaren dat in Wallonië het cliëntelisme al een eeuw hoogtij viert en de PS hier haar macht aan dankt en ik denk dat nog weinige Vlamingen de hoop koesteren dat deze mentaliteit ooit zal verminderen, laat staan verdwijnen. Voor mij is dat dan ook de eerste en belangrijkste reden waarom Vlaanderen zich zo snel mogelijk moet ontdoen van deze parasiet. “Goed bestuur” is een term die in het zuiden van het land de eerste eeuwen niet in de politieke woordenlijsten zal opgenomen worden denk ik. “Verantwoordelijkheidsgevoel” evenmin. “Macht” en “profitariaat” daarentegen staan in grote letters op de titelbladzijde van elke franstalig-belgische uitgave van deze publikatie.

 

Brussel is qua wanbeheer Wallonië in tienvoud. Nergens worden zoveel reglementen uitgevaardigd zonder rekening te houden met hun efficiëntie en nergens doet de term “gemeentelijke autonomie” zozeer denken aan de middeleeuwse situatie van onze steden waarvan elke historicus beweert dat reeds Keizer Karel er paal en perk aan gesteld heeft. Brussel is een waterhoofd waar elke burgemeester heer en meester is in zijn kleine baronnietje, waar hij gedurende 6 jaar op geen enkel moment en op geen enkele manier met iets anders bezig is dan bovengenoemde macht en profiteren. Dat hierdoor het bestuur van Brusselse gemeenten een begrip is dat totaal niet ingevuld wordt laat hen ijskoud.

 

Weet u dat in de gemeente Brussel elke dode VERPLICHT moet overgebracht worden naar een plaats in de omgeving van het justitiepaleis. Reden ? Nobody knows maar het moet. Gemeentereglement. Begrafenisondernemers ergeren zich hier blauw aan.

 

Weet u dat de burgemeester van Molenbeek het zijn politie enorm moeilijk maakt om op te treden tegen overlast van vreemdelingen ? Want dit zijn per definitie slachtoffers van de maatschappij, mensen met “minder kansen”. Zijn sociale woningen zitten vol met vreemdelingen en niet van allen kan gezegd worden dat ze helemaal eerlijk zijn. Maar het is goed kiesvee natuurlijk, zijn “onderdanen” zijn hem dankbaar voor de hand die hij hen boven het hoofd houdt en garanderen hem een levenslange herverkiezing. De motivatie van de politie als ze een klacht moeten noteren of ergens bijgeroepen worden waar vreemdelingen in betrokken zijn is daardoor wel nihil.

 

Een mooi voorbeeld van deze totale onverantwoordelijkheid bij onze “latijnse” belgen hebben we ook gekregen toen ze weer het wafelijzer hebben ingevoerd. Deze politiek, waarvoor ook onze kleinkinderen nog zullen moeten betalen, heeft destijds nochtans de staatsschuld van het unitaire België naar astronomische hoogten gejaagd. Ze bestond erin dat telkens Vlaanderen geld nodig had voor één of ander belangrijk project een even grote som moest gegeven worden aan Wallonië, of dit het nu kon gebruiken of niet. En dit geld werd dan verspild met nutteloze werken, steeds goed ook voor een nieuw rondje favoritisme. Niemand kan zeggen welk nut de scheepslift van Strepy-Thieu heeft in de economie van dit land. Behalve dan als toeristische trekpleister. Want buiten de vaartuigjes van de toeristische dienst zelf wordt er nauwelijks een schip verplaatst. En ze wordt enkel bezocht door schoolkinderen, ouderlingenverenigingen en vreemdelingen die met eigen ogen willen zien hoe ver wanbeheer kan gaan zonder op grenzen te botsen. Idem het hellend vlak van Ronquières. Heeft miljarden gekost en niets opgeleverd. Maar ja, de staat (lees Vlaanderen) betaalde toch en de waalse ondernemers die kort bij de PS stonden profiteerden ervan.

 

Opdat de “Vlaamse” KBC staatsgarantie zou krijgen eisten onze waalse landgenoten niet meer of niet minder dan dat ook het waalse Sonaca hiervan kon genieten. Dat een faillissement in de vliegtuigindustrie niet dezelfde economische gevolgen heeft als die van een bank deed niets ter zake (ze hebben immers, om het economisch, uit te drukken een ander multiplicatoreffect). Dat KBC ook in Wallonië actief is en er dus ook Waals spaargeld betrokken (en te redden) was kwam nog veel minder aan bod.

 

Een ander prachtig voorbeeld van deze mentaliteit van onverantwoordelijkheid is de toestand op het ministerie van Financiën. Reynders is dan misschien een populair politicus, iemand die zijn partij bijna even groot heeft gemaakt als de almachtige PS, maar niemand kan zeggen dat hij een goed minister is. De informatisering van zijn diensten is een toonbeeld van hoe het niet moet en belastingscontroles zijn er nauwelijks. Het enige waar hij wel in uitblinkt is het parachuteren van kabinetars in allerlei lucratieve dikbetaalde postjes.

 

Waar dit toe leidt zagen we in het Fortis-dossier. Maar daarover volgende keer meer

20:00 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.