05-12-08

Goed bestuur 2

Vorige keer had ik het over de geest van profitariaat en het totaal ontbreken van verantwoordelijkheidsgevoel bij onze waalse landgenoten (hoe lang nog … ?). Is Vlaanderen dan zoveel beter ?

 

Neen, zeker niet. Ook in Vlaanderen stijgen blagen bij gebrek aan gewicht tot de hoogste toppen. Lichte holle ruimten gaan zonder problemen tot enorme hoogten. Zeppelins en ballonnen zijn er één voorbeeld van, veel van onze politici en topzakenlui evenzeer.  

 

Laten we bijvoorbeeld eens kijken naar Vlaanderens mooiste : Crembo. Deze nulliteit is jarenlang voorzitter geweest van de CD&V kamerfractie. Geen groot compliment voor deze partij dat ze zo’n onbenul zo naar voor schoven. Maar ja, met o.a. Leterme zien we dat hun voorraad nitwits de onuitputtelijkheid benadert.

 

Crembo heeft het licht gezien en sleurt België in Afganistan mee in een militair avontuur waar het nooit meer uitgeraakt. Maar dit is nog het minste van zijn domheden. Recent heeft de man in het parlement verklaard dat blogs gevaarlijke proporties aannemen. Natuurlijk heeft hij gelijk, iedereen kan zomaar beweren wat hij wil, er geldt geen deontologie zoals die voor journalisten geldt. Maar soms zijn blogs wel nuttig en de minister heeft er zelf een bewijs van geleverd. Samen met nog enkele medewerkers (de ganse groep was een tiental man groot) is deze krullebol in New York even belastingsgeld gaan verspillen. Hij en zijn paladijnen hadden er niets te zoeken, ze wisten dat ook voor ze vertrokken, maar goed, ze hebben de kans om te profiteren, waarom ze dan laten voorbijgaan ? Dus ging de minister en zijn gevolg zich op kosten van u en mij ladderzat drinken. Normaal komt zoiets niet uit, maar ditmaal hadden ze het ongeluk om op een Belgische barmeid te vallen die hen herkend had en hun houding alles behalve kosjer vond. De dame in kwestie hield er tot overmaat van ramp ook nog een blog op na en wat moest gebeuren gebeurde : ze maakte haar waarneming wereldkundig. Natuurlijk was dit niet naar de smaak van onze minister van landsverdediging en er werd voor gezorgd dat de dame in kwestie haar indiscretie moest bekopen met ontslag. Eerst, moedig als hij is, ontkende De Crem elke betrokkenheid hierbij maar later moest hij toegeven dat hij wel degelijk een vinger in de pap had toen ze aan de deur werd gezet door haar werkgever.

 

Nu zou je denken “een minister die liegt, is die nog wel waard om op post te blijven ?”. Maar zo denkt men al lang niet meer in België. Integendeel, men is nogal snel om “dit niet de moeite te vinden om er zoveel tamtam rond te maken”. De Gucht’s Fortisprobleem, Dewaels politieprobleem, niets is tegenwoordig nog aanleiding om de partijbescherming kwijt te raken. Eens gearriveerd mag men zich (bijna) alles permitteren.

 

Neem nu het geval Bettina Geysen. Een tijd lang maîtresse van Aimé van Hecke en samen goed voor enkele luxueuze aderlatingen van het BRT-budget. Erna heropgevist als voorzitster van de Vlaamse Progressieven. Waar ze na het bekend worden van de snoepreisjes op kosten van de VRT aan de deur werd gezet. Tot daar geen vuiltje aan de lucht (u ziet, ik ben niet streng). Maar dan verschijnt in De Morgen een column van Lucas Vandertaelen waarin deze schrijft dat deze fout alles bij elkaar niet opweegt tegen de sanctie. Want wat deze brave borst (Bettina dus) gedaan heeft is toch niet zo erg ?

 

Laat me er even aan herinneren dat de man in kwestie (Vandertaen dus) ooit nog europarlementslid is geweest voor de Groenen, je weet wel de partij die witter wast dan Dash. De moraalridders ook die ons ooit opgezadeld hebben met een verbod op chocolade sigaretten en een toelating tot hasjbezit. Kortom, fundamentalisten waar zelfs Al Quaida nog een puntje kan aan zuigen. Wel, deze ex-fundamentalist vindt dus niet meer of niet minder dan dat iemand die misbruik maakt van zijn positie, iemand die om het eufemistisch uit te drukken, er nogal losse normen op nahoudt qua plichtsbewustzijn, dat zo iemand nog gerust het vertrouwen verdient van een partij, meer zelfs, ze nog mag leiden ook.

 

Persoonlijk vind ik het tegengestelde. Misschien was het pluimen van haar werkgever (en via hem de vlaamse belastingsbetaler) niet zo erg, misschien is de normvervaging op het niveau van de maatschappelijke top al zo ver doorgedreven dat men dit aanvaardbaar vindt, maar ik ben van mening dat iemand die anderen komt zeggen wat hij moet doen (wat een partijvoorzitter toch doet naar haar leden en naar de politiek toe), dat zo iemand zuivere handen moet hebben. Ik geef niet mijn vertrouwen aan iemand die misschien ook nu weer in de kas kan zitten  graaien, ik stem niet voor iemand waarvan ik weet dat ze geen normbesef heeft. Sorry maar Geysen MOEST voor mij weg aan de top van de Vl Progressieven. En ik heb nu ook mijn twijfels bij het normbesef van Lucas Vandertaelen en van de Groenen die deze man ooit op hun lijsten hebben gezet. Want daar zal, hoop ik, toch wel een onderzoek aan voorafgegaan zijn over zijn visie op goed en kwaad in onze maatschappij. Waren zijn normen toen ook al zo slap ?

 

Tot daar de politiek. Maar ook in de rest van de maatschappelijke top neemt men het niet zo nauw met plichten en normen. Reeds de romeinen wisten “quod licet Iovi non licet bovi”. Niet iedereen heeft dezelfde rechten. Dit is altijd al zo geweest en zal wel altijd zo blijven. Zelfs de meest “gelijkwaardige” maatschappij krijgt al snel een elite die van haar positie profiteert. Veel basisdemocratische bewegingen zijn aan dit verschijnsel ten gronde gegaan. Niet voor niets bestaat er zoiets als wat de sociologen “de ijzeren wet van Michels” noemen.

 

De top van ons bedrijfsleven vindt het dan ook doodnormaal dat ontslagvergoedingen en wedden van de “ondergeschikten” het concurrentievermogen van hun bedrijven ondermijnen terwijl hun gouden parachutes en onverdiende bonussen geen enkele reden tot kritiek geven. Ook weer normvervaging. En er is een ontsporing nodig die de ganse maatschappij op haar grondvesten doet trillen voor er hierover één kritische stem gehoord kan worden.

 

Tot dan geldt maar één regel : raak zo snel mogelijk aan de vetpotten en eens je er bent, schep eruit met beerlepels tegelijk. En ben je onbekwaam, zorg dan voor een politieke parachute. Want niet iedereen die door een minister benoemd wordt verdient dit ook. Met een CBFA en een nationale bank waarvan de top samengesteld is uit bekwame mensen en niet uit oud-kabinetsmedewerkers, met zo’n controle-organen op de banken zou het geval Fortis nooit zo desastreus kunnen geweest zijn. Zelf ben ik werknemer van Fortis, en ik mag mijn werkgever niet bekritiseren in het publiek, maar laat me zeggen dat men kon zien aankomen wat er gebeurd is. CBFA en Nationale Bank zijn zwaar tekortgeschoten. De regering nog meer zelfs maar ja, als je aan de top van je organismen mensen zet die zelfs geen bankervaring hebben, hoe wil je dan beslissingen nemen ? In Nederland is het probleem Fortis wél goed beheerd geworden, maar daar was men wel degelijk omringd door bekwame specialisten en daar moet men geloofsbrieven voorleggen om een hoge post te krijgen in staatsorganismen en niet, zoals bij ons, enkel een partijkaart.

 

Bij Fortis heeft zelfs nog een ander belangrijk feit meegespeeld dat ook op normvervaging neerkomt. Gezien deze mensen elkaar goed kennen steunen ze elkaar door dik en dun. Gezien ze zelf er “losse normen” op nahouden zijn ze niet erg kritisch voor normvervaging bij anderen. En zo gebeurt het dat deze mensen, wat er ook gebeurt, toch hun betrekking niet kwijtraken en aan de gevolgen van hun daden ontsnappen. Ze worden van hogerhand beschermd. En ze beschermen elkaar. Zo was bv Lippens onaantastbaar in België. Kritiek geven op deze man deed men nu eenmaal niet. Gelukkig werd Lippens in Nederland wel kritisch aangepakt en werd daar wel zijn positie en handelen in vraag gesteld. Ik ben er zeker van dat als Fortis enkel Belgisch was geweest, alles ook nu weer “in stoemelings” zou geregeld geweest zijn en de man nog steeds zijn aandeelhouders zou afsnauwen die pertinente vragen stellen. Ten andere, nu men weer de handen vrij heeft in deze heeft de (vooral Brusselse) haute finance de zaak al terug in haar macht gekregen. Want wie is de opvolger van Lippens ? Etienne Davignon, ook nog een heilig huisje in ons land. En Philippe Bodson is nu ook weer geen teken dat er een ommekeer zal komen in de mentaliteit van het bedrijf. Ik twijfel niet aan hun bekwaamheid, daar kan ik niet over oordelen, maar ik weet wel dat het oude wijn  in nieuwe zakken is, daar waar een totale breuk met het verleden zich opdringt voor Fortis.

 

Kortom het goedpraten en indekken van alle mogelijke vormen van onethisch of misplaatst gedrag is niet van dien om er snel voor te zorgen dat de Belg terug vertrouwen krijgt in hen die macht over hem hebben. Niet voor niets is ons vertrouwen in politici een van de laagste in de wereld.

20:00 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

goed bestuur ..... Van harte dank voor uw teksten
Het doet goed om uw bedenkingen te lezen.
(én voor uw vertrouwen )
Vriendelijke groeten,
lila

Gepost door: lila | 18-12-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.