01-03-09

De SM-rechter (bijgewerkt)

Het “Schandaal Aurousseau” krijgt eindelijk de aandacht die het al zoveel jaar verdient. Sinds 1997 om juist te zijn. Ik vind het spijtig dat eerst een film moet gemaakt worden voor het publiek inziet welk onrecht deze man hiermee is aangedaan. Want laten we toegeven,  totnogtoe heeft hij niet op teveel steun moeten rekenen, laat staan hulp. Jean-Marie Dedecker, steeds bereid om controversiële standpunten in te nemen en zowat de enige in onze Belgische politiek die tegen de stroom durft inroeien, heeft hem destijds even als parlementair medewerker aan het werk gezet maar daarnaast heeft Koen Aurousseau nooit veel steun of hulp gekregen, met een zware depressie tot gevolg.

 

Want dit is op meer dan 1 gebied een verhaal dat elke vorm van rechtvaardigheid met de voeten treedt. Rechter Aurousseau stond bekend als een heel bekwaam en een goed rechter, op zijn werk viel niet veel aan te merken (1). Maar hij was ook niet manipuleerbaar en dat stuitte velen in de juridische wereld tegen de borst. Ik weet dat in die periode in de magistratuur het gerucht de ronde deed dat deze man dan ook al een tijdje “gezocht werd”. Het ging hier waarschijnlijk dus wel degelijk, zoals velen vermoeden, om een afrekening in het “milieu”.

 

Wie deze “derde macht” de laatste tijd aan het werk gezien heeft weet dat ze totaal ons vertrouwen, laat staan onze achting, niet meer verdient (als ze dat al ooit gedaan heeft). Ik heb hen hier al vaak op de korrel genomen en ik ga hier dan ook niet in herhaling vallen. Maar dat ze naargelang waar hun voordeel ligt de ene keer schermen met de scheiding der machten en de andere keer hun betrekking verlaten om opportunistisch één of ander kabinet te gaan bemannen en dus zelf toetreden tot de uitvoerende macht, kan niet door de beugel. Ik weet niet of ze na hun excursie hun plaats terug innemen als rechter maar als ze dat doen dan is dit drammen over de scheiding der machten wel helemaal hypocriet.

Dat ze uitsluitend hun muggenzifterij van belang achten en vergeten dat ze in de eerste plaats een maatschappelijk doel hebben, dat is nog veel erger vind ik. Want voor een jurist is het misschien normaal dat een of andere futiliteit (bijna steeds van procedurele aard) voor gevolg heeft dat zeer zware misdadigers op vrije voeten komen, voor de man in de straat die ‘s anderendaags door dezelfde misdadiger wordt aangevallen en voor de politieagent die weer van voor af aan kan beginnen met bewijsmateriaal te verzamelen is dat helemaal niet zo normaal.

 

Zet daar maar eens al die rechters in de verschillende kabinetten op aan het werk om daar eens een serieuze wetgeving over op te stellen. Waarom bv niet de advokaten die een procedurefout inroepen verplichten om te motiveren welk nadeel hun cliënt daarvan ondervindt. Is het feit dat een ondervraging door de onderzoeksrechter ondertekend is in marineblauwe ipv donkerblauwe inkt nu echt zo essentieel ? Of is het feit dat een politieagent voor hij de misdadiger in hechtenis nam de wettelijk voorgeschreven indianendans heeft opgevoerd beginnend met de linkervoet in de plaats van de rechtervoet zo belangrijk dat deze laatste hierdoor op vrije voeten moet gesteld worden ?

 

Is de derde macht dan echt onbekwaam om verder te zien dan haar wetboeken en is ze het adagio van Cicero (toch een van Rome’s grootste advokaten) vergeten die zei “Salus populi suprema lex” (de veiligheid van het volk is de hoogste wet). Een rechter antwoordde me hier ooit op dat als er geen procedures waren ze even goed konden rechtspreken onder een boom. Wel, als dan effectief en efficiënt recht gesproken wordt, wat is er dan verkeerd aan om het onder een boom te doen ? Essentieel is dat de maatschappij datgene krijgt waarvoor ze de rechter betaalt : een verantwoorde rechtspleging. Dit bewijst dat juristen onbekwaam zijn om het belangrijke van het bijkomstige te onderscheiden en totaal verkeerd hun focus leggen als ze moeten bepalen waar het feitelijk om draait en waar de kern van de zaak gelegen is.

 

Want wat is belangrijker ? De rechten op bescherming tegen procedurefouten van 1 misdadiger of de rechten van de gemeenschap op veiligheid ? Als men op voorhand weet dat iemand, zogauw hij vrijkomt, terug gewapende overvallen gaat plegen of mensen met messen gaat doorboren omdat hij zijn ongenoegen nooit op een andere wijze heeft leren beheersen, moet een rechter dan echt de maatschappij hieraan blootstellen ? Moest het hof van Cassatie nu echt voor zo’n futiliteit (een andere interpretatie van de BOM-wet) de Gentse rechtbanken verplichten om grote misdadigers op vrije voeten te stellen ? Gelukkig heeft Cassatie niet de interpretatie van Gent gevolgd en al de andere betrokken rechtbanken in het ongelijk gesteld of onze gevangenissen waren op slag volledig leeggelopen en ons criminaliteitscijfer zou op enkele dagen het hoogste ter wereld geworden zijn. Weegt dit interpretatieverschil (voor het verleden dan) op tegen de massa’s nieuwe misdaden die anders zouden belet zijn maar nu dus vrij spel krijgen ? En dat men nu niet afkomt met het adagio “Beter 10 schuldigen op vrije voeten dan een onschuldige achter de tralies”. Dat heeft er niks mee te maken.

 

Daarenboven legt het hof van Cassatie Art 2 en 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de mens naast zich neer. Ik dacht nochtans dat de Europese boven Belgische wetgeving gaat. Deze artikelen voorzien immers dat de staat de positieve verplichting heeft om de burgers door middel van strafrecht EFFECTIEF te beschermen tegen misdaden van hun medeburgers. Daarenboven legt het Doorsonarrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM 26/3/1996, NJ 1996/741) duidelijk op dat ook met de belangen van de slachtoffers moet rekening gehouden worden. Er zijn dan ook (in Nederland wel te verstaan, in Belgie zijn de geesten van de juristen daarvoor veel te gescleroseerd) al stemmen opgegaan om bovenstaande regel te vervangen door “Beter één schuldige op vrije voeten dan één onschuldige achter de tralies”. Kwestie van de juiste verhoudingen ook hun recht te geven. Hoewel veel juristen het er niet mee eens zijn dat rechtszekerheid zou ondergeschikt gemaakt worden aan criminaliteitsbestrijding. Maar ik denk dat de rechtsfilosofen aan onze universiteiten er wel goed zouden aan doen om dit probleem eens grondig te bekijken. Want de maatschappelijke kost van de (over)bescherming van zware misdadigers weegt vaak niet op tegen het leed dat ze hun slachtoffers aandoen. Natuurlijk is dit ook weer de deur open zetten naar de rechteloosheid van een totalitaire staat waar het individu totaal ondergeschikt gemaakt wordt onder het mom van maatschappelijke noodzaak. Er is nog veel werk aan de winkel dus.

 

Maar laten we terugkomen op het geval Aurousseau. Een van de zogezegd achterliggende (volgens de interne geruchtenmolen, maar nooit echt openbaar gemaakte) redenen voor haar optreden was dat de rechterlijke macht van mening was dat gezien het beeld dat de man in de straat heeft van SM ze er moest voor zorgen dat de rechter niet het respect kwijtraakte dat zijn functie vereist. Men kon zich niet permitteren dat iemand zou kunnen zeggen “ja ik ben veroordeeld, maar het was door dienen SM-er” of dat iemand die vervolgd werd wegens geweld in het gezin in de rechtzaal zou kunnen zeggen “ja ik mag nie op mijn vrouw kloppen en gij wel”. En daar is wel iets voor te zeggen. Alleen, dat men dan ook dezelfde hoge eisen oplegt aan al die  rechters die uitspraken doen waar zelfs juristen voor verontwaardigd zijn of voor rechters die manifest een scheve schaats rijden maar die politiek of door hun kastegeest zwaar beschermd worden. Zo heb ik bv me steeds de vraag gesteld of het parket van Brussel het corruptieschandaal van minister Akkermans met de gewestplannen niet vrijwillig (onder CVP-druk) heeft laten verjaren. Als dat zo is (en ik geloof nooit dat dit niet het geval was) waarom is daar dan geen ontslag op gevolgd ? Ook met verlies van de pensioenrechten natuurlijk.

 

Een “welingelichte bron” heeft me ooit verteld dat zeker Brussel een echt rattennest zou zijn waar (vaak politiek geïnspireerde) onderlinge na-ijver, elkaar de duvel aandoen, elkaar op alle mogelijke manieren saboteren schering en inslag zouden zijn en het hoofd-tijdverdrijf zouden uitmaken van een niet onaanzienlijk deel van de magistratuur. Is dat dan die fameuze “eer en waardigheid” waar iemand als Koen Aurousseau zogezegd een gevaar voor was ?

 

En ja, het klopt dat BDSM juridisch valt onder “slagen en verwondingen”, net als vechtsporten ten andere (2). Elke SM-er (en ik ben er ook een zoals u op mijn andere blog kan lezen) kent dit gevaar. Maar het staat het parket nog steeds vrij om te vervolgen of niet. Tenzij de minister van justitie zijn positief injunctierecht zou gebruiken maar voor zover ik weet is dit in het geval Aurousseau niet gebeurd. Waarom heeft ze dan toch vervolging ingesteld ? Waarom heeft de korpschef het nodig gevonden op te treden ?

 

Is het feit dat “niet vervolging” niet moet gemotiveerd worden door het parket ten andere ook niet iets wat elke rechtszekerheid de nek omdraait ? Laat staan het gelijkheidsbeginsel ? Wordt niet hoog tijd dat ook niet-vervolging moet gemotiveerd worden en elke willekeur (en favoritisme vooral) daardoor eindelijk onmogelijk gemaakt wordt ?

 

Is het verder niet hypocriet dat, nu er een film uitgekomen is over de lotgevallen van de SM-rechter, we plots verontwaardigd reageren, in allerlei fora klagen over zijn behandeling, maar dat 12 jaar geleden toen men deze man zijn leven kraakte, we allemaal in de pers lazen wat er gebeurd was maar er een doods stilzwijgen over bewaarden ?

 

Laten we eerlijk zijn, veel ophef heeft de uitspraak destijds niet gemaakt, veel protest heeft ze niet opgeleverd. Want het ging immers over “een rare”, “een pervert”. Velen vonden zelfs dat zo iemand inderdaad niet thuishoort in de magistratuur en dat zijn verwijdering terecht was. Terwijl het infeite ging over een man die zijn vrouw op handen droeg en ze gelukkig wou zien. Gelukkig is er ondertussen een mentaliteitswijziging gekomen waarbij nu toch al veel minder negatief aangekeken wordt tegen SM-ers en velen regelmatig in de slaapkamer zelf ook zweepjes en handboeien bovenhalen. Wordt het dan ook geen tijd om deze veroordeling (en ik denk dan vooral aan het ontzeggen van pensioenrechten) te herzien, al was het maar onder vorm van een genadebesluit door de koning . Want dit is en blijft toch steeds nog een mogelijkheid om onrechtvaardige vonnissen ongedaan te maken. Waarom er dan ook geen gebruik van maken ?

 

(1)   (hoewel hij in een pedofiliezaak wel ooit een serieuze steek liet vallen maar dat was nog voor Dutroux, zie http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=gdqe6t1a

(2) Er is hierover op 2/3, dus na het publiceren van dit artikel, in De Morgen een relevante analyse gepubliceerd door 2 universiteitsprofessoren. Het antwoordt op enkele in dit artikel gestelde vragen en geeft ook wat informatie waar niet iedereen van op de hoogte is. Zo wist ik bv wel dat het Belgische vonnis bevestigd is geweest door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens maar ik wist niet welke de motivering was. Nu weet ik dat dit met reden de man veroordeeld heeft. Want volgens het arrest had deze gedronken tijdens een/het spel en hield hij zich niet aan het stopwoord. Vraag me niet hoe ze dit wisten maar als het waar is (en ik denk het wel want dit hof gaat echt niet over 1 nacht ijs) dan zijn hier 2 "ijzeren wetten" van SM met de voeten getreden : de verantwoordelijkheid van de Meester (die niet kon gegarandeerd worden als alcohol ergens ontremmende invloed had op de man) en het fiet dat een stopwoord uitgesproken door de "sub" ook onvoorwaardelijk een eind stelt aan het spel.

      U kan het artikel vinden op http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/737256/2009/03/03/Seksueel-masochisme-is-een-mensenrecht.dhtml

 

19:00 Gepost door Dwarsligger in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Beste, Denk maar niet dat er veel veranderd is sedert Dutroux. Dat is wat men iedereen graag wil laten geloven. Alleen de bedenking dat, sedert de kinder-Landru waarschijnlijk voorgoed achter tralies zit, er nog weinig over pedofiliezaken is gehoord in dit koninkrijkje. Men heeft technieken ontwikkeld om pedofiliezaken af te dekken. Collocatie van de aangevers is daar ééntje van.
MVG
Guy

Gepost door: Guillaume de Montségur | 02-03-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.