27-07-12

Munchen 72

Wie eergisteren het nieuws gekeken heeft zal zeker geschokt zijn geweest door de reactie van de joodse vrouw die verontwaardigd was omdat IOC-voorzitter Jacques Rogge een afzonderlijke herdenkingsplechtigheid had gehouden voor de aanslag van München 1972. Hij moest hier in volle openingsplechtigheid aandacht aan besteden volgens haar en dit was een schandalige vlucht voor zijn “verantwoordelijkheid”. Dat de man de moed had gehad om zo’n herdenking te organiseren, rekening houdend met het kiese evenwicht dat hij in stand moet houden binnen het IOC, drong tot haar niet door.

Bij elke opening van de Olympische Spelen wordt er door de nabestaanden van de aanslag gelobbyd om er aandacht aan te besteden. Ik moet hier toch even iets over kwijt.

Dat de aanslag af te keuren was spreekt vanzelf en ik wil niet gezegd hebben dat hij terecht was. Dat is geen enkele daad van terrorisme. Alleen, sorry, maar Israel had zelf ook wel schuld aan het feit dat Zwarte September zoveel aanslagen pleegde. Hun behandeling van de palestijnen, de oorspronkelijke bewoners van het land dat zij hadden ingepalmd, was geen voorbeeld van correctheid. Ook nu nog worden ze ten andere in en door Israel als tweederangsburgers behandeld. En machteloosheid lijdt heel vaak tot woede en geweld.

Er moet volgens de actievoerders aandacht besteed worden aan deze “laffe” aanslag op “mensen die met handen en voeten gebonden waren” (de woorden van Ankie Reches). Natuurlijk is het erg voor de nabestaanden maar ik begrijp niet waarom er zoveel tamtam wordt gemaakt over München terwijl je dezelfde mensen nooit het terrorisme van Irgun en Stern hoort veroordelen, om maar één voorbeeld te noemen.Elke historicus zal bevestigen dat het toekennen van het etiket “terrorist” of “vrijheidsstrijder”volledig afhangt van welke partij de naamgeving doet en niets te maken heeft met de actie zelf, laat staan het aantal slachtoffers. Zo heeft de aanslag van 9 april 1948 die de joodse terroristengroepen Stern en Irgun pleegden op de markt van het Palestijnse dorpje Deir Yassim tien keer meer doden geëist dan Munchen 72, zelfs heel veel kinderen. En dan spreken we nog niet over de dodentol van de aanslag op het King David-hotel . Meer zelfs, de organisator en instigator van deze en massa’s andere joodse terroristische aanslagen, Menachem Begin, heeft het later tot eerste minister van Israel geschopt. Ik vraag me af hoe Israel (en met hem alle sympatiserende joden in de diaspora) zouden reageren als morgen de leider van de aanslag van München tot premier zou bevorderd worden van de Palestijnse staat. Nu goed, dat zou ook niet meer kunnen want de Mossad (Israels geheime dienst) heeft een speciaal commando, de Kidon, dat niets anders doet dan in het buitenland (gevaarlijke) tegenstanders vermoorden en deze heeft dan ook alle “terroristen” van Munchen (op 1 na als ik me niet vergis) vakkundig om het leven gebracht. Kwestie van de rechtstaat te laten zegenvieren en de doodstraf toe te passen zonder enige vorm van proces waarschijnlijk. Irgun en Stern hebben nooit de Kidon op bezoek gekregen. Kwestie van even de dubbelzinnige houding van Israel tegenover terrorisme in de juiste context te plaatsen.

Ergerlijk dus gewoon hoe Israel haar eigen misdaden onder de bank veegt, goedpraat zelfs, maar aandacht opeist voor die waar ze zelf het slachtoffer van is. En als de rest van de wereld niet wil meegaan in dit cultiveren van de slachtofferrol dan volgt er luidruchtig protest. Termen als “anti-semitisme” zijn dan nooit ver weg. Want is het U ook nog niet opgevallen dat dit het klassieke "joodse" verweer is als Israel in de pers wordt aangevallen ? Op de inhoud wordt nooit ingegaan, rationele en beargumenteerde tegenargumenten krijg je nooit. Omdat die er nu eenmaal vaak ook niet zijn. Ten andere, ik verwacht ook snel een klacht over dit artikel want Joods Actueel en soortgelijke drukkingsgroepen zijn zeer bedreven in het uitspelen van “Jodenhaat” als een middel om elke kritische noot over Israel de mond te snoeren.

En Israel heeft ook na zijn ontstaan nog boter op het hoofd. Hun brutale behandeling van de niet-gouvernementele vloot die de Gazastrook (een onafhankelijke natie !) van medicijnen en voedsel ging voorzien ligt nog vers in het geheugen. Veel bestraffing hebben de verantwoordelijken nog steeds niet ondergaan.

En zijn we Sabra en Shatila al vergeten, regelrechte misdaden tegen de mensheid uit 1982 maar (door druk van joodse lobbies ?) nooit als zodanig gekwalificeerd. En, het is traditie in Israel als het om eigen geweld gaat, ook ditmaal is de verantwoordelijke (Ariel Sharon) later premier geworden . Moeten die honderden doden ook niet eens herdacht worden ? Wanneer komt er een minuut stilte in de Knesset om de slachtoffers van tenminste toch al voorvermelde 3 moordpartijen te herdenken ? De ophef over München zal er veel geloofwaardiger door worden.

Nog even om af te sluiten een opmerking. In Joods Actueel van 10/2007 verscheen een afscheidsgesprek met de voormalige Israëlische ambassadeur Jehudi Kinar. Daarin beklaagt hij zich :

“Ook het gebruik van het woordje ‘jood’ is een ware Belgische plaag waaraan bijna alle kranten zich schuldig maken. De religie van katholieken, protestanten of moslims wordt er nooit bijgezet. Het gaat hier zowel om fouten in buitenlandse verslaggeving (joodse soldaten openden het vuur… ) en binnenlandse gerechtsverslaggeving (de joodse man werd door de rechter veroordeeld…). .... Erger nog is de vermenging van de termen Israëli en Israëliet. Verscheidene klachten hiertegen van het Forum der Joodse Organisaties hebben echter weinig effect gehad. Lezersbrieven sturen naar de kranten halen nog minder uit…”

Om zeker niet in dit euvel te vervallen ga ik definiëren wat ik hierboven onder “joden in de diaspora” versta. Joods Actueel mag me steeds een andere, volgens hen correctere term, bezorgen die dezelfde lading dekt en ik zal dadelijk dit artikel aanpassen. Ten andere, blijkbaar is het gebruik van de term "joods" toch niet zo taboe, want ze gebruiken hem zelf.

Ik (en met mij heel veel andere neutrale waarnemers) stellen vast dat waar ook ter wereld heel veel mensen die de joodse godsdienst belijden bijna onvoorwaardelijk en kritiekloos achter Israel staan. Het is op deze personen dat mijn terminologie betrekking heeft. Mijn terminologie heeft dan ook totaal niets te maken met “de joodse godsdienst belijden”, wel met “kritiekloos staan tegenover Israel”. Natuurlijk zijn er ook niet-joden die Israel door dik en dun steunen maar procentueel gezien maken ze slechts een (klein) deel uit van de totale bevolking. In de populatie “mensen van de joodse religie” maken ze de (bijna) totaliteit uit.

Israel heeft immers een zeer efficiënte propagandamachine die diasporajoden in hun meest beïnvloedbare periode, hun adolescentie, uitnodigt naar het land om hen daarna terug te sturen met de boodschap dat ze voortaan de plicht hebben Israel te verdedigen tegen “elke vorm van aanval/tegenstand”. Deze vorm van indoctrinatie (negatieve feiten over Israel krijgen ze natuurlijk niet te horen of te zien) werpt zijn vruchten af. Natuurlijk is dit niet verkeerd, propaganda heeft steeds bestaan.

Maar dat men dan ook niet ontkent dat kritische uitspraken over de staat Israel erg zeldzaam zijn in joodse milieus en zeker (bijna ?) nooit aan bod komen in hun pers. De koepel van Joodse organisaties mag me er steeds voorbeelden van sturen als ze er kunnen vinden. Hoe ongraag de ambassadeur dit ook ziet, er is dus wel degelijk een verband OP DIT DOMEIN, tussen het belijden van de joodse godsdienst en de kritische visie op de staat Israel. Want mensen gaan nu eenmaal niet steeds akkoord met elkaar, dus procentueel gezien moet in een maatschappij waar mensen vrij en onbeïnvloed (dat laatste is essentieel) kunnen denken, zeker een deel van de populatie er tegengestelde ideeën op nahouden. Ik kijk dan ook vol spanning uit naar recente voorbeelden uit de joodse pers met kritiek op de staat Israel. Ze zal de grond onder een deel van dit artikel wegslaan en zeker bijdragen aan een objectieve discussie over dit onderwerp.

10:59 Gepost door Dwarsligger in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.