11-12-13

In Leuven is BDSM geen mensenrecht

Ik ben grootvader van 2 kleinkinderen die ik echter nog nooit mogen zien heb. Mijn dochter wil niet dat ik contact met hen heb. Nu heb ik begin dit jaar een verzoekschrift ingediend om bezoekrecht te krijgen maar dit werd me door de rechtbank geweigerd met volgende motivatie :

De normen en waarden die dhr Z heeft worden niet gedeeld door het gezin X-Y. Op de zitting werd dit toegelicht aan de hand van een stuk dat werd neergelegd dat dhr Z (ik dus) zou deelnemen aan SM-praktijken als “meester”. De heer Z deelde op de zitting mee dat hij zichzelf eerder zou omschrijven als “mindplayer”.

Op grond van bovenstaande elementen werd me dus contact geweigerd.  Ik citeer

Het dient hun (= de kleinkinderen) niet dat ze in een dergelijk emotioneel belastende familiale context worden geplaatst waarbij hun rust en stabiliteit wordt verstoord. Daarnaast kunnen er zich ruime vragen worden gesteld met betrekking tot de moraliteit van de heer Z. “

Tot zover de rechtbank die blijkbaar ervan uitgaat dat bij een BDSM-er een kind een hoger risico loopt dan bij een willekeurig ander persoon. Op welke wetenschappelijke studie die gevolgtrekking gebaseerd is weet ik niet maar BDSM is dus voortaan een belastende factor voor iedereen die in de slaapkamer wel eens een zweepje of handboeien bovenhaalt. Want het opent bij elke discussie over bezoekrecht of toewijzing van kinderen bij echtscheiding de deur voor een beschuldiging van “moreel verwerpelijk gedrag”.  Een nieuwe doos van Pandora werd hier dus geopend.

Nu kan ik wel begrijpen dat men een kind niet zomaar in handen geeft van een pervert maar ergens vind ik dan dat men toch vooraf een moraliteitsonderzoek moet gelasten of, beter nog, een sociaal onderzoek. Maar neen hoor, dat is blijkbaar niet nodig bij iemand met zo’n lage morele principes als ik.  Met al die onderzoeken had ik me zeker kunnen verzoenen, meer zelfs, ik had erop gehoopt maar men achtte ze niet noodzakelijk. Ik ben immers een pervert en dus is zo’n onderzoek overbodig.

En wie nu denkt dat de rechtbank wist wat ik dan allemaal uitspook heeft het ook verkeerd. Op geen enkel moment werd daarnaar gepolst zodat ik op de duur zelf even aangemerkt heb dat ik bijna uitsluitend mindplay doe.

Maar goed, gezien het om kinderen gaat kan ik voorzichtigheid van de rechter nog aanvaarden. Waar ik het wel moeilijk mee heb en waar in mijn ogen de rechter een verkeerd signaal gegeven heeft is het waardeoordeel dat uitgesproken werd over mijn persoon. Het is niet de taak van een rechtbank om morele uitspraken te doen enkel op basis van het feit dat iemand tot een bepaalde groep behoort. Dit leidt tot segregatie, racisme en dergelijk uitwassen. Temeer omdat ik dus zoals gezegd (en wie mijn BDSM-blog volgt zal dat al wel weten) helemaal niet doe aan slaan of pijnigen, toch datgene waar de meeste buitenstaanders BDSM mee verbinden. En slaan en pijn zijn ook datgene waar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg al 2 grensverleggende arresten over geveld heeft : Laskey en Aurousseau. Beiden oordeelden dat aan SM op zichzelf niets verkeerds is (recht op privacy) maar dat enkel hoe het ingevuld wordt binnen zekere grenzen (gezondheid, ...) zaak is van de overheid. Ten andere, de rechtbank kent blijkbaar deze arresten niet, hoewel het laatste zich in hun eigen middens heeft afgespeeld. Dat mijn recht op privacy geschonden werd door het voorgelegde "stuk" werd zelfs niet eens in rekening gebracht, laat staan dat de rechter zich hiervan bewust was (of de procureur). 

Nu goed, kern van mijn "boosheid" is, zoals gezegd, de uitspraak over mijn moraliteit. Het begrip "moraal" wordt wel degelijk vermeld in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens maar het is een veel te ruim begrip dat zich gemakkelijk leent tot gemoraliseer en paternalisme. En het is daar dat Kristel Gerets, rechter in eerste aanleg en afgevaardigde jeugdrechter te Leuven uit de bocht is gegaan in mijn ogen. Ze heeft hier duidelijk een moreel waardeoordeel uitgesproken zonder dat ze weet hoe BDSM juist in elkaar zit. Ze is gewoon afgegaan op vooroordelen genre "muffe smalle trappen naar duistere kelders met druipende muren" en dergelijke fantasieen. Zo werden destijds ook homo's veroordeeld en nog vroeger atheisten. Het is dus een zeer gevaarlijk vonnis want het laat ongemotiveerde morele uitspraken toe en dus oordelen op basis van niet-relevante, laat staan niet gemotiveerde argumenten en persoonlijke voorkeur. Ik dacht dar rechters zich niet mochten schuldig maken aan vooroordelen en de eruit voortvloeiende partijdigheid maar daar heb ik het dus mis. 

Nu ja, eerlijk gezegd, ik had dit vonnis wel verwacht maar niet dat er dergelijk waardeoordeel aan verbonden ging worden.  Nu vraag ik me wel af wat al die advokaten en rechters die in hun vrije uurtjes aan BDSM doen wel niet zullen vinden van hun collega die hen zonder meer als “van lage moraliteit” kwalificeert.

Wie mijn BDSM-blog volgt weet dat ik er juist heel hoogstaande principes op na hou maar goed, rechters (het vonnis motiveert nog ergens anders iets met gebruikmaking van het woord “zou” alsof het een bewezen feit was) lappen ook wel eens de meest elementaire juridische principes aan hun laars, hier met name dat alles moet bewezen worden voor men op basis ervan veroordeeld kan worden en dat men niet oordeelt op basis van eigen fantasie maar zich vooraf duidelijk informeert. En een oordeel is hier wel degelijk uitgesproken want ik word enkel op basis van een "seksuele" voorkeur moreel aan de schandpaal genageld. 

De ganse tijd dat ik binnen was bij de rechtbank werd wel heel veel gevraagd naar feiten, die ik dan ook gewoon gaf omdat ik helemaal niet beschaamd hoef te zijn over wat ik doe, maar op geen enkel ogenblik werd me gevraagd "en hoe zit het met ....". Dus uitleg over hoe iets in zijn werk gaat, wat de achtergronden zijn, de "regels die gelden, de filosofie achter het ganse gebeuren". De feiten kaderen was dan ook onmogelijk voor de rechter en dat bleek heel duidelijk uit het vonnis. Het is gebaseerd op pure onwetendheid en vooroordelen. 

Het spreekt vanzelf dat ik me niet moe maakte om deze zaak verder voor rechtbanken uit te vechten, gezien deze uitspraak me nu niet speciaal aanzet om veel vertrouwen meer te hebben in de belgische justitie. BDSM-ers zijn nu slachtoffer van dezelfde vooroordelen, hetzelfde gebrek aan kennis die 15 jaar geleden de homobeweging zo'n slechte naam bezorgde. BDSM-ers zijn de homo's van nu : misprezen en onbekend. Tijd om hier dus wat objectieve informatie tegenover te zetten en het is daar dat ik via mijn BDSM-blog al een tijdje aan werk. Hopelijk werpt het vruchten af. 

19:30 Gepost door Dwarsligger in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.